Od 10 stycznia 2017 pozasądowe rozwiązywanie sporów konsumenckich

prawnik

Od 10 stycznia 2017 pozasądowe rozwiązywanie sporów konsumenckich będzie załatwiane zgodnie z poniższą Ustawą, uchroni to strony postępowania przed długotrwałymi i kosztownymi procesami:

DZIENNIK USTAW  RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 9 listopada 2016 r.

Poz. 1823

USTAWA

z dnia 23 września 2016 r.

o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich 1), 2)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa:

  • obowiązki podmiotów uprawnionych do prowadzenia post ępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich;
  • zasady prowadzenia rejestru podmiotów uprawnionych do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, zwanego dalej „Rejestrem”;
  • obowiązki przedsiębiorców;
  • zasady prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich;
  • zadania Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”, w zakresie poza-sądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

Art. 2. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o:

  • konsumencie – należy przez to rozumieć konsumenta w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380, 585 i 1579);
  • przedsiębiorcy – należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny;
  • sporze konsumenckim – należy przez to rozumieć spór między konsumentem a przedsiębiorcą wynikający z zawartej z konsumentem umowy;
  • sporze krajowym – nale ży przez to rozumieć spór konsumencki w przypadku, gdy konsument w chwi li złożenia oferty przedsiębiorcy albo przyjęcia oferty przedsiębiorcy miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Pol-skiej;
1) Niniejsza  ustawa  w zakresie  swojej  regulacji  wdraża  dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja
2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporz ądzenia (WE) nr 2006/2004
2) i dyrektywy 2009/22/WE (dyrektywa w sprawie ADR w sporach konsumenckich) (Dz. Urz. UE L 165 z 18.06.2013, str. 63).
Niniejszą ustawą zmienia  się ustawy:  ustawę z dnia  17 listopada  1964 r.  –  Kodeks  post ępowania  cywilnego,  ustawę z dnia
10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, ustaw ę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej, ustawę z dnia 28 marca 2003 r.
o transporcie kolejowym, ustawę z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne,  ustawę z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad
rynkiem finansowym, ustawę z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, ustaw ę z dnia 23 sierpnia 2007 r.
o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, ustawę z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, usta wę z dnia 9 maja
2014 r.  o informowaniu  o cenach  towarów  i usług,  us tawę z dnia  30 maja  2014 r.  o prawach  konsumenta  oraz  ustawę z dnia
5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym.

 

Dziennik Ustaw                                                                             – 2 –                                                                                       Poz. 1823

  • sporze transgranicznym – należy przez to rozumieć spór konsumencki w przypadku, gdy konsument w chwili złożenia oferty przedsiębiorcy albo przyjęcia oferty przedsiębiorcy miał miejsce zamieszkania na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

6)     trwałym nośniku – należy przez to rozumieć materiał lub narzędzie umożliwiające przechowywanie informacji, w sposób umożliwiający dostęp do nich w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i pozwalające na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci.

Art. 3. Postępowaniem w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich jest postępowanie mające na celu rozwiązywanie sporu konsumenckiego, prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie i polegające na:

  • umożliwieniu zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony;
  • przedstawieniu stronom propozycji rozwiązania sporu;
  • rozstrzygnięciu sporu i narzuceniu stronom jego rozwiązania.

Art. 4. 1. Przepisy ustawy stosuje się do rozwiązywania sporów konsumenckich między konsumentem mającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej a przedsiębiorcą mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

  1. Za siedzibę przedsiębiorcy uznaje się w przypadku przedsiębiorcy będącego:
  • osobą fizyczną – miejsce wykonywania działalności gospodarczej;
  • osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną – siedzibę jej organu zarządzającego lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności miejsce, w którym znajduje si ę jej oddział lub zakład.

 

Art. 5. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

  • postępowań, w których spory s ą rozstrzygane przez osoby zatrudnione lub wynagradzane wyłącznie przez przedsiębiorcę, z którym spór jest toczony;
  • postępowań reklamacyjnych, rozpatrywania skarg konsumentów przez przedsiębiorcę, a także bezpośrednich nego-cjacji między konsumentem a przedsiębiorcą;
  • działań podejmowanych przez sąd w celu rozstrzygnięcia sporu w toku postępowania sądowego;
  • pozasądowego rozwiązywania sporów między przedsiębiorcami;
  • sporów:

a) dotyczących usług niemających charakteru gospodarczego, świadczonych w interesie ogólnym,

b) wynikających z umów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 u stawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. poz. 827, z 2015 r. poz. 1854 oraz z 2016 r. poz. 615 i 1823),

c) wynikających z umów, których przedmiotem s ą usługi edukacyjne lub usługi w zakresie kształcenia ustawicznego świadczone przez publiczne szkoły lub placówki oraz publiczne szkoły wyższe.

 

Art. 6. Postanowienia umowy zawartej przez przedsiębiorcę z konsumentem przed powstaniem sporu, na podstawie których zło żenie wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich wyłącza prawo konsumenta do wytoczenia powództwa przed sądem powszechnym, są bezskuteczne.

 

Art. 7. 1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich mo żna prowadzić po uzys-kaniu wpisu do Rejestru.

 

  1. Podmiot wpisany do Rejestru, zwany dalej „podmio tem uprawnionym”, prowadzi post ępowanie w sprawie poza-sądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w oparciu o obowi ązujące w danym podmiocie uprawnionym procedury tego postępowania, zwane dalej „regulaminem”.

 

Rozdział 2

 

Obowiązki podmiotów uprawnionych

 

Art. 8. Podmiot uprawniony rozpatruje zarówno spory krajow e, jak i transgraniczne, w tym spory objęte rozporzą-dzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozp orządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (rozpo-rządzenie w sprawie ODR w sporach konsumenckich) (Dz. Urz. UE L 165 z 18.06.2013, str. 1).

 

Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 1823
Art. 9. 1. Podmiot uprawniony:
1)   prowadzi  stronę internetową umożliwiającą łatwy  dostęp do  informacji  dotyczących  prowadzenia  postępowania

 

w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich i pozwalaj ącą na złożenie wniosku o wszczęcie tego postępowania i przekazanie dokumentów, które powinny by ć dołączone do tego wniosku w postaci elektronicznej;

 

  • udostępnia informacje dotyczące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich stronom tego postępowania za pośrednictwem strony internetowej, o której mowa w pkt 1, a na ich wniosek – na trwałym nośniku;

 

  • umożliwia wnoszenie wniosków o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich i przekazanie dokumentów, które powinny by ć dołączone do tego wniosku w postaci papierowej na zasa-dach określonych w regulaminie;

 

  • umożliwia wymianę informacji między stronami postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-

 

sumenckich za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłk ą pocztową na zasadach określonych w regulaminie.

 

  1. Na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podmiot uprawniony umieszcza równie ż adres strony inter-netowej Komisji Europejskiej, na której publikowany jest wykaz podmiotów prowadz ących postępowania pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich zgłoszonych Komisji Eu ropejskiej przez państwa członkowskie Unii Europejskiej.

 

Art. 10. Podmiot uprawniony udostępnia do wiadomości publicznej w sposób jasny i zrozumiały:

 

1)     dane kontaktowe, obejmujące imię i nazwisko albo nazwę, miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz adres pocztowy i adres poczty elektronicznej;

 

  • numer wpisu do Rejestru;

 

  • informacje o kwalifikacjach osób prowadz ących postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich, sposobach ich wyznaczania oraz długości okresu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1;

 

  • informację o członkostwie w sieciach podmiotów prowadz ących postępowania pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, ułatwiających rozwiązywanie sporów transgranicznych;

 

  • informacje o rodzajach sporów konsumenckich, któ rych rozwiązywaniem zajmuje się dany podmiot uprawniony;

 

  • informacje o kategoriach sporów konsumenckich, w tym podmiotach i sektorach, objętych właściwością danego pod-miotu uprawnionego;

 

  • informacje o przesłankach, na podstawie których podmiot uprawniony może odmówi ć rozpatrzenia sporu;

 

  • informacje o regulacjach, które s ą stosowane przez podmiot uprawniony w ramach rozwiązywania sporów konsu-menckich, w szczególno ści obowiązujący w tym podmiocie regulamin;

 

  • informacje o językach, w jakich można składać wnioski o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwią-zywania sporów konsumenckich i w jakich prowadzone jest to postępowanie;

 

  • informacje o rodzajach norm, które mog ą być podstawą rozwiązania sporu;

 

  • określenie wstępnych warunków, które strony musz ą spełnić, aby postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązy-wania sporów konsumenckich mogło zosta ć wszczęte, w tym warunku podjęcia przez wnioskodawcę przed złożeniem wniosku o wszczęcie tego postępowania próby kontaktu z drug ą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • informację o prawie wycofania się przez strony z danego postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich;

 

  • określenie opłat i kosztów zwi ązanych z udziałem w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich oraz informacje o ich wysokości lub zasadach ich naliczania;

 

  • określenie średniego czasu trwania postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich;

 

  • wskazanie skutków prawnych danego sposobu zako ńczenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, w tym konsekwencji niezastoso wania się do wiążącego rozstrzygnięcia sporu;

 

16)   informację o procentowym udziale przypadków, w których strony zastosowały się do wyniku postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, w stosunku do liczby wszczętych postępowań albo informa-cję, że podmiot uprawniony nie prowadzi takich analiz.

 

Dziennik Ustaw                                                                             – 4 –                                                                                       Poz. 1823

Art. 11. 1. Podmiot uprawniony sporządza sprawozdanie z działalności w zakresie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich zawieraj ące:

 

  • informację o liczbie wniosków o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich, które wpłyn ęły do podmiotu uprawnionego, oraz wskazanie ich przedmiotu;

 

  • informację o powtarzających się lub istotnych problemach, które prowadz ą do sporów konsumenckich, do której mogą być dołączone zalecenia dotyczące unikania lub rozwiązywania takich problemów;

 

3)     informację o procentowym udziale sporów, których rozpatrzenia podmiot uprawniony odmówił, w stosunku do liczby złożonych wniosków o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich oraz procentowym udziale poszczególnych rodzajów pr zesłanek takiej odmowy;

 

  • informację o procentowym udziale postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, które zako ńczono przed osiągnięciem wyniku, w stosunku do liczby wszczętych postępowań, a także powody takiego zakończenia, o ile są znane;

 

  • określenie średniego czasu trwania postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich;

 

6) informację o procentowym udziale przypadków, w których strony zastosowały się do wyniku postępowania w sprawie
pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, w stosunku do liczby  wszczętych postępowań albo informa
cję, że podmiot uprawniony nie prowadzi takich analiz;
7) informację o współpracy podmiotów w ramach sieci podmiotów pr owadzących postępowania pozasądowego rozwią-
zywania sporów konsumenckich, ułatwiaj ących rozwiązywanie sporów transgranicznych, je żeli podmiot uprawniony
należy do takiej sieci.

 

  1. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, sporz ądza się za każdy rok kalendarzowy i udostępnia w terminie do dnia 30 kwietnia roku następnego.

 

Art. 12. Informacje, o których mowa w art. 10, i sprawozdani e, o którym mowa w art. 11 ust. 1, podmiot uprawnio ny udostępnia co najmniej na stronie internetowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1, a na wniosek – na trwał ym nośniku.

 

Art. 13. 1. Podmiot uprawniony sporządza i przekazuje Prezesowi Urzędu sprawozdanie ze swojej działalności w zakresie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

 

  • informacje określone w art. 11 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–6;

 

  • ocenę skuteczności współpracy podmiotu uprawnionego w ramach sieci podmiotów prowadz ących postępowania pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, ułatwiaj ących rozwiązywanie sporów transgranicznych, o ile taka współpraca miała miejsce;

 

  • informacje o szkoleniach odbytych przez osoby prowadzące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, o ile takie szkolenia miały m iejsce;

 

  • ocenę skuteczności postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich prowadzonych przez dany podmiot uprawniony i wskazanie przewidywanych sposobów jej poprawy.

 

  1. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, sporz ądza się za okres 2 lat kalendarzowych i przekazuje w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po okresie sprawozdawczym.

 

Art. 14. 1. Podmiot uprawniony zapewnia, aby osoby prowadzące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązy-wania sporów konsumenckich posiadały wiedz ę i umiejętności w dziedzinie pozasądowego lub sądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, jak równie ż ogóln ą znajomość prawa.

 

  1. Minimalny poziom wiedzy i umiejętności, o których mowa w ust. 1, osób prowadz ących postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w danym podmiocie upra wnionym określa regulamin.

 

Art. 15. 1. Podmiot uprawniony zapewnia, aby osoby prowadzące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązy-wania sporów konsumenckich działały w sposób niezal eżny i bezstronny. W tym celu zapewnia w szczególno ści, aby:

 

  • sprawowały swoją funkcję przez wyznaczony okres, zwany dalej „kadencj ą”;

 

  • nie mogły przyjmować instrukcji, wskazówek oraz zalece ń od stron sporu lub ich przedstawicieli;

 

  • ich wynagrodzenie nie było uzależnione od wyniku danego postępowania;

 

  • mogły zostać pozbawione pełnienia funkcji przed upływem kadencji wyłącznie na podstawie obiektywnych przesłanek.

 

Dziennik Ustaw                                                                             – 5 –                                                                                       Poz. 1823

  1. Minimalną długość kadencji oraz przesłanki pozbawienia pełnienia funkcji, o których mowa w ust. 1 pkt 4, okre śla regulamin.

 

Art. 16. 1. Osoba prowadząca postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich ma obowiązek niezwłocznego ujawnienia podmiotowi uprawnionemu okoliczności, które mog ą wpłynąć na jej niezależność lub bezstronność lub powodować konflikt interesów z jedn ą ze stron sporu.

 

  1. W przypadku ujawnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, podmiot uprawniony:

 

  • przekazuje prowadzenie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich innej osobie;

 

  • jeżeli przekazanie prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich innej osobie nie jest możliwe, wyłącza osobę dotychczas prowadzącą to postępowanie z dalszego toku postępowania oraz proponuje stronom przekazanie sporu innemu podmiotowi uprawnionemu;

 

  • jeżeli zaproponowanie przekazania sporu innemu podmiotowi uprawnionemu nie jest możliwe, ujawnia stronom oko-liczności, o których mowa w ust. 1, i informuje strony o p rawie zgłoszenia sprzeciwu wobec dalszego prowadzenia danego postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich przez osob ę, której dotycz ą te okoliczności.

 

  1. W przypadku niezgłoszenia sprzeciwu osoba, które j dotyczą okoliczności, o których mowa w ust. 1, mo że dalej prowadzić postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Jeżeli podmiotem uprawnionym jest osoba fizyczna samodzielnie prowadząca postępowanie w sprawie pozasądo-wego rozwiązywania sporów konsumenckich, w przypadku ujawnieni a okoliczności, o których mowa w ust. 1, stosuje si ę odpowiednio przepisy ust. 2 pkt 2 albo 3.

 

Art. 17. Podmiot uprawniony oraz osoby prowadzące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich są obowiązani zachować w tajemnicy wszelkie informacje uzyskane w trakcie tego postępowania.

 

Art. 18. 1. W przypadku gdy postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich jest prowadzone przez organ kolegialny, podmiot uprawniony zapewnia, aby w skład organu kolegialnego wchodziła równa liczba osób reprezentuj ących interesy konsumentów i osób reprezentuj ących interesy przedsiębiorców.

 

  1. W skład organu kolegialnego mogą wchodzić równie ż osoby wspólnie wybrane przez osoby reprezentuj ące intere-sy konsumentów i osoby reprezentuj ące interesy przedsiębiorców, przewodnicz ący składu orzekającego oraz przedstawi-ciele organów administracji publicznej lub instytuc ji utworzonych w drodze ustawy, do których wła ściwości należy poza-sądowe rozwiązywanie sporów konsumenckich.

 

  1. Przewodniczący składu orzekającego oraz przedstawiciele organów administracji pub licznej lub instytucji utwo-rzonych w drodze ustawy, o których mowa w ust. 2, n ie mogą reprezentować interesów konsumentów ani przedsi ębiorców.

 

Art. 19. 1. W przypadku gdy podmiot uprawniony jest utworzony przez organizację przedsiębiorców, a osoby pro-wadzące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich s ą zatrudnione wyłącznie przez tę organizację lub otrzymują wynagrodzenie wyłącznie od tej organizacji, organizacja przedsiębiorców, przez któr ą został utworzony ten podmiot, zapewnia podmiotowi uprawnionemu oddzielny i celowy budżet, przeznaczony na wykonywanie zadań przez osoby prowadzące postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podmiotów uprawnionych utworzonych przez organi zację przedsiębiorców, w których post ępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich ka żdorazowo prowadzone są przez organ kolegialny, w skład którego wchodzi rów na liczba przedstawicieli organizacji przedsiębiorców oraz przedsta-wicieli organizacji konsumenckich.

 

Rozdział 3

 

Rejestr

 

Art. 20. 1. Prezes Urzędu prowadzi Rejestr.

 

  1. Rejestr jest jawny i zawiera:

 

  • imię i nazwisko albo nazwę podmiotu uprawnionego, jego miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz adres strony in-ternetowej;

 

  • informację o wysokości pobieranych opłat, jeżeli podmiot uprawniony takie opłaty pobiera;

 

  • informacje o językach, w jakich można składać wnioski o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwią-zywania sporów konsumenckich i w jakich jest ono pr owadzone;

 

Dziennik Ustaw                                                                             – 6 –                                                                                       Poz. 1823

  • informacje o rodzajach sporów konsumenckich, któ rych rozwiązywaniem zajmuje się dany podmiot uprawniony;

 

  • informacje o kategoriach sporów konsumenckich, w tym podmiotach i sektorach, objętych właściwością danego pod-miotu uprawnionego;

 

  • informację o konieczności osobistej obecności stron lub ich przedstawicieli, o ile taka konieczność zachodzi, w tym informację, czy postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich jest lub mo że być prowadzone jako postępowanie ustne lub pisemne;

 

  • informację o wiążącym lub niewiążącym charakterze wyników post ępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywa-nia sporów konsumenckich prowadzonego przez dany po dmiot uprawniony;

 

  • informacje o przesłankach, na podstawie których podmiot uprawniony może odmówi ć rozpatrzenia sporu.

 

Art. 21. 1. Wpis do Rejestru następuje na wniosek zawierający:

 

  • imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy, jego miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz adres strony internetowej;

 

  • informacje o strukturze, źródłach i sposobach finansowania wnioskodawcy oraz sposobie wynagradzania osób, które będą prowadziły postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, długo ści ich kaden-cji oraz podmiocie, przez który s ą zatrudnione;

 

  • opis regulacji, które b ędą stosowane przez wnioskodawcę w ramach rozwiązywania sporów konsumenckich;

 

  • informację, czy wnioskodawca będzie pobierał opłaty i jaka jest ich wysokość;

 

  • wskazanie średniego czasu trwania dotychczas prowadzonych postępowań pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, o ile wnioskodawca prowadził takie postępowania;

 

  • informacje o językach, w jakich będzie można składać wnioski o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich i w jakich b ędzie ono prowadzone;

 

  • informacje o rodzajach sporów konsumenckich, któ rych rozwiązywaniem będzie zajmował się wnioskodawca;

 

  • informacje o kategoriach sporów konsumenckich, w tym podmiotach i sektorach, które b ędą objęte właściwością wnioskodawcy;

 

  • informacje o przesłankach, na podstawie których wnioskodawca będzie mógł odmówi ć rozpatrzenia sporu. 2. Do wniosku o wpis do Rejestru dołącza się:

 

  • regulamin, który b ędzie obowiązywał w podmiocie uprawnionym;

 

  • oświadczenie, że wnioskodawca spełnia warunki uprawniające do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenc-kich określone w ustawie.

 

Art. 22. Jeżeli z danych zawartych we wniosku o wpis do Rejestru wynika, że wnioskodawca nie będzie spełniał wa-runków uprawniaj ących do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich okre ślonych w ustawie, Prezes Urzędu wydaje decyzję o odmowie wpisu do Rejestru.

 

Art. 23. 1. Podmiot uprawniony jest obowiązany niezwłocznie informować Prezesa Urzędu o zmianach danych będą-cych podstawą wpisu do Rejestru, nie pó źniej niż w terminie 14 dni od dnia wystąpienia zmian.

 

  1. Prezes Urzędu niezwłocznie dokonuje zmian danych objętych Rejestrem, nie pó źniej niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1.

 

  1. Jeżeli z informacji, o których mowa w ust. 1, wynika, że podmiot uprawniony nie będzie spełniał warunków uprawniających do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich okre ślonych w ustawie, Prezes Urzędu wydaje decyzję o odmowie dokonania zmian danych objętych Rejestrem.

 

Art. 24. Prezes Urzędu wykreśla podmiot uprawniony z Rejestru:

 

  • z urzędu – w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26;

 

  • na wniosek podmiotu uprawnionego.

 

Art. 25. 1. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie wykonuje obowiązków okre ślonych w art. 8–13 lub przestał spełniać warunki określone w art. 14, art. 15, art. 16 ust. 2 i art. 17–1 9, Prezes Urzędu wszczyna postępowanie w sprawie wykreślenia podmiotu uprawnionego z Rejestru i wzywa ten podmiot do wykonania tych obowiązków lub dostosowania działalności do tych warunków w wyznaczonym terminie nie dłu ższym niż 3 miesiące.

 

  1. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu wydaje decyzję o wykreśleniu pod-miotu uprawnionego z Rejestru.

 

Dziennik Ustaw                                                                             – 7 –                                                                                       Poz. 1823

Art. 26. 1. Jeżeli podmiot uprawniony nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 23, Prezes Urz ędu wszczyna postępowanie w sprawie wykreślenia podmiotu uprawnionego z Rejestru i wzywa ten podmiot do przekazania aktualnych danych lub złożenia wyjaśnień w wyznaczonym terminie nie dłuższym niż 30 dni.

 

  1. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu wydaje decyzję o wykreśleniu pod-miotu uprawnionego z Rejestru.

 

Art. 27. 1. Postępowanie w sprawie wykreślenia podmiotu uprawnionego z Rejestru powinno być zakończone w ter-minie 4 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

 

  1. Decyzji o wykreśleniu podmiotu uprawnionego z Rejestru może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

 

Art. 28. Od decyzji, o których mowa w art. 22, art. 23 ust. 3, art. 25 ust. 2 i art. 26 ust. 2, służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

 

Art. 29. 1. Przepisów art. 21, art. 22, art. 23 ust. 3 i ar t. 24–28 nie stosuje si ę do podmiotów uprawnionych do prowa-dzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich na podstawie przepisów odrębnych.

 

  1. O nieprawidłowościach w prowadzeniu przez podmioty, o których mowa w ust. 1, postępowań w sprawie pozasą-dowego rozwiązywania sporów konsumenckich Prezes Urz ędu niezwłocznie informuje podmiot uprawniony, w któ rym stwierdzono nieprawidłowości, wyznaczając termin do ich usunięcia.

 

  1. W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie Prezes Urzędu informuje o nieprawidło-wościach organ, przy którym utworzony jest dany podmio t uprawniony albo organ, który sprawuje nad nim nad zór, albo organ, któremu podlega.

 

Art. 30. Prezes Urzędu przekazuje Komisji Europejskiej dane objęte Rejestrem oraz informacje o zmianach tych danych.

 

Rozdział 4

 

Obowiązki przedsiębiorców

 

Art. 31. 1. Przedsiębiorca, który zobowi ązał się albo jest obowiązany na podstawie odrębnych przepisów do korzy-stania z pozasądowego rozwiązywania sporów z konsumentami, informuje konsumentó w o podmiocie uprawnionym, który jest właściwy dla tego przedsiębiorcy.

 

  1. Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmuj ąca co najmniej adres strony internetowej podmiotu uprawnionego, jest udostępniana w sposób zrozumiały i łatwo dost ępny dla konsumenta, w tym:

 

  • na stronie internetowej przedsiębiorcy, jeżeli przedsiębiorca taką prowadzi;

 

  • we wzorcach umów zawieranych z konsumentami, o i le przedsiębiorca takie stosuje.

 

Art. 32. 1. W przypadku gdy w następstwie złożonej przez konsumenta reklamacji spór nie został ro związany, przed-siębiorca przekazuje konsumentowi na papierze lub innym trwałym nośniku oświadczenie o:

 

  • zamiarze wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich albo zgodzie na udział w takim postępowaniu albo

 

  • odmowie wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przed siębiorca wraz z oświadczeniem przekazuje informację o pod-miocie uprawnionym właściwym dla danego przedsiębiorcy.

 

  1. Jeżeli przedsiębiorca nie złożył żadnego oświadczenia, uznaje się, że wyraża zgodę na udział w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

Rozdział 5

 

Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich

 

Art. 33. 1. Wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich nast ępuje na wniosek konsumenta. Jeżeli przewiduje to regulamin, wszczęcie tego postępowania następuje równie ż na wniosek przed-siębiorcy.

 

  1. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich zawiera co najmniej oznaczenie stron, dokładnie określone żądanie, wskazanie rodzaju postępowania, o którym mowa w art. 3, zgod-nie z wyborem wnioskodawcy, oraz jego podpis.

 

Dziennik Ustaw                                                                             – 8 –                                                                                       Poz. 1823

  1. Datą wszczęcia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich jest dzie ń doręcze-nia podmiotowi uprawnionemu wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 2.

 

  1. Podmiot uprawniony niezwłocznie przekazuje stronom sporu potwierdzenie złożenia wniosku o wszczęcie postę-

 

powania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich spełniaj ącego wymagania, o których mowa w ust. 2.

 

  1. Zakres danych, jakie powinien zawierać wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywa-nia sporów konsumenckich, innych ni ż wskazane w ust. 2, oraz dokumentów dotycz ących sporu, jakie powinny być do niego dołączone, określa regulamin.

 

  1. W przypadku gdy wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5, podmiot uprawniony wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie.

 

Art. 34. 1. Podmiot uprawniony odmawia rozpatrzenia sporu, jeżeli jego przedmiot wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością danego podmiotu uprawnionego.

 

  1. Podmiot uprawniony może odmówi ć rozpatrzenia sporu, w sytuacjach wskazanych w regulaminie, które mog ą obejmować wyłącznie następujące przypadki:

 

  • wnioskodawca przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich nie podjął próby kontaktu z drug ą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • spór jest błahy lub wniosek o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenc-kich spowoduje uciążliwości dla drugiej strony;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez podmiot uprawniony, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

  • wartość przedmiotu sporu jest wyższa albo niższa od ustalonych w regulaminie progów finansowych;

 

5)     wnioskodawca  uchybił  określonemu  w regulaminie   terminowi   do   złożenia  wniosku   o wszczęcie   postępowania

 

w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich;

 

  • rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania podmiotu uprawnionego.

 

  1. Wysokość progów finansowych, o których mowa w ust. 2 pkt 4, nie może być ustalona na poziomie, który znacz ą-co utrudnia konsumentowi dostęp do postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, nie mo że być krótszy ni ż rok od dnia, w którym wnioskodawca podj ął pró-bę kontaktu z drugą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu.

 

Art. 35. Jeżeli podmiot uprawniony odmawia rozpatrzenia sporu, jest obowiązany do poinformowania stron o przy-czynie odmowy rozpatrzenia sporu w terminie trzech tygodni od dnia doręczenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich spełniaj ącego wymagania, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 5.

 

Art. 36. Wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich przerywa bieg przedawnienia roszczenia będącego przedmiotem sporu. Przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki post ępowanie to nie zostanie zakończone.

 

Art. 37. 1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich prowadzi si ę w postaci papierowej lub elektronicznej.

 

  1. Regulamin może w wyjątkowych przypadkach przewidywać wymóg osobistej obecno ści stron lub ich przedstawicieli.

 

Art. 38. 1. W postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich podmiot uprawniony:

 

  • zapewnia stronom możliwość udziału w postępowaniu, w tym:

 

  1. przedstawienia stanowisk, dokumentów i dowodów,

 

  1. dostępu do stanowisk, dokumentów i dowodów przedstawiony ch przez drugą stronę oraz opinii wydanych przez ekspertów, a tak że możliwość ustosunkowania się do nich;

 

  • informuje strony o uprawnieniu, o którym mowa w art. 39;

 

  • informuje strony na papierze lub innym trwałym nośniku o podjętym rozstrzygnięciu i jego uzasadnieniu.

 

Dziennik Ustaw                                                                             – 9 –                                                                                       Poz. 1823

  1. W przypadku postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, w których podmiot uprawniony przedstawia stronom propozycję rozwiązania sporu, podmiot uprawniony:

 

  • przed rozpoczęciem postępowania informuje strony o prawie wycofania się z postępowania na dowolnym jego etapie;

 

  • informuje strony przed wyrażeniem zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastosowaniem się do niej, że:

 

  1. mogą nie wyrazić zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub nie zastosować się do niej,

 

  1. udział w postępowaniu nie wyklucza możliwości dochodzenia roszczeń w postępowaniu sądowym,

 

  1. przedstawiona propozycja rozwiązania sporu może ró żnić się od rozstrzygnięcia, jakie mogłoby zapaść w postę-powaniu sądowym;

 

  • informuje strony o prawnych skutkach wyrażenia zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastoso-wania się do niej;

 

  • zapewnia stronom odpowiedni czas na wyrażenie zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastoso-wanie się do niej.

 

  1. Długość okresu, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, okre śla regulamin.

 

Art. 39. Strona na każdym etapie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich ma prawo korzystać z pomocy osób trzecich, w tym osób świadczących profesjonalną pomoc prawną.

 

Art. 40. 1. Wynik postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich podmiot upraw-niony przedstawia stronom w terminie 90 dni od dnia doręczenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądo-wego rozwiązywania sporów konsumenckich spełniaj ącego wymagania, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 5 .

 

  1. W przypadku sporu szczególnie skomplikowanego te rmin, o którym mowa w ust. 1, mo że być przedłużony. O każdym przedłużeniu terminu podmiot uprawniony jest obowiązany zawiadomić strony, wskazując przewidywany termin zakończenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Podmiot uprawniony, z uwzględnieniem terminów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zwłocznie po dokonaniu ostat-niej czynności w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich sporz ądza proto-kół przebiegu tego post ępowania, który zawiera co najmniej informacj ę o jego wyniku.

 

  1. Datą zakończenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich jest dzie ń spo-rządzenia protokołu przebiegu tego postępowania. Protokół niezwłocznie dor ęcza się stronom.

 

Art. 41. 1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich jest dla konsumentów n ie-odpłatne. Regulamin może przewidywać pobieranie od konsumentów opłat, je żeli ich łączna wysokość nie utrudnia zna-cząco konsumentowi dostępu do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości obciążenia konsumenta kosztami czynności podjętych na jego wniosek w toku postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

Art. 42. 1. Rozwiązanie sporu konsumenckiego przez rozstrzygnięcie sporu i narzucenie stronom jego rozwiązania jest możliwe tylko w przypadku, gdy strony zostały poinformowane o wiążącym charakterze rozstrzygnięcia będącego wynikiem postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich i konsekwencjach nieza stosowa-nia się do takiego rozstrzygnięcia oraz wyraziły zgodę na poddanie się takiemu rozstrzygnięciu.

 

  1. Rozstrzygnięcie sporu według ogólnych zasad prawa lub zasad słu szności nie może prowadzić do pozbawienia konsumenta ochrony przyznanej mu bezwzględnie wiążącymi przepisami prawa właściwego dla danego stosunku.

 

Rozdział 6

 

Zadania Prezesa Urzędu w zakresie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich

 

Art. 43. Prezes Urzędu monitoruje:

 

  • spełnianie przez podmioty uprawnione warunków up rawniających do pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich określonych w ustawie;

 

  • wykonywanie działalności przez podmioty uprawnione, w tym przez analizę sprawozdań z ich działalności.

 

Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 1823

 

Art. 44. 1. Prezes Urzędu koordynuje współprac ę między podmiotami uprawnionymi a organami, do których zadań należy ochrona konsumentów, w zakresie:

 

  • udostępniania podmiotom uprawnionym informacji oraz opinii tych organów;

 

  • wymiany informacji o praktykach w poszczególnych sektorach rynku, w których najcz ęściej pojawiają się skargi konsumentów.

 

  1. Prezes Urzędu koordynuje równie ż współprac ę między podmiotami uprawnionymi w zakresie rozwiązywania spo-rów transgranicznych oraz wymian ę dobrych praktyk i doświadczeń w zakresie rozwiązywania sporów krajowych i trans-granicznych.

 

Art. 45. 1. Prezes Urzędu sporządza sprawozdanie o funkcjonowaniu i rozwoju podmiotów uprawnionych.

 

  1. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególno ści:

 

  • wskazanie dobrych praktyk podmiotów uprawnionych ;

 

  • opis występujących nieprawidłowości systemu pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, które utrudnia-ją funkcjonowanie podmiotów uprawnionych;

 

  • przedstawienie zaleceń dotyczących sposobów poprawy funkcjonowania podmiotów upra wnionych lub zwiększenia efektywności ich działania, o ile taka konieczność zachodzi.

 

  1. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urz ędu sporządza za okres 4 lat kalendarzowych i publikuje na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz przekazuj e je Komisji Europejskiej.

 

Art. 46. Prezes Urzędu na stronie internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów umieszcza adre s strony internetowej Komisji Europejskiej, na której publik owany jest wykaz podmiotów prowadz ących postępowania pozasądo-wego rozwiązywania sporów konsumenckich zgłoszonych Komisji Eu ropejskiej przez państwa członkowskie Unii Euro-pejskiej. Wykaz ten jest równie ż udostępniany na trwałym nośniku w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen-tów.

 

Art. 47. Prezes Urzędu podejmuje działania edukacyjno-informacyjne mające na celu popularyzację wiedzy o możli-wościach pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich i dost ępnych podmiotach uprawnionych.

 

Rozdział 7

 

Zmiany w przepisach

 

Art. 48. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks pos tępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822) wprowadza się następujące zmiany:

 

  • po art. 1164 dodaje się art. 11641 w brzmieniu:

 

„Art. 1164 1. § 1. Zapis na sąd polubowny obejmujący spory wynikające z umów, których stron ą jest konsument, może być sporządzony tylko po powstaniu sporu i wymaga zachowania formy pisemnej. Przepisu art. 1162 § 2 nie stosuje się.

 

  • 2. W zapisie na sąd polubowny, o którym mowa w § 1, nale ży także wskazać pod rygorem nieważności, że stronom znane są skutki zapisu na sąd polubowny, w szczególno ści co do mocy prawnej wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej na równi z wyrokiem s ądu lub ugodą zawartą przed sądem po ich uznaniu przez sąd lub po stwierdzeniu przez sąd ich wykonalności.”;

 

  • w art. 1194 dodaje się § 3 w brzmieniu:

 

„§ 3. W przypadku sporów wynikaj ących z umów, których stron ą jest konsument, rozstrzyganie sporu według ogólnych zasad prawa lub zasad słuszno ści nie może prowadzić do pozbawienia konsumenta ochrony przyznanej mu bezwzględnie wiążącymi przepisami prawa właściwego dla danego stosunku.”;

 

  • w art. 1206 w § 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

 

„3) wyrok s ądu polubownego pozbawia konsumenta ochrony przyznanej mu bezwzględnie wiążącymi przepisami prawa właściwego dla umowy, której stron ą jest konsument, a gdy prawem właściwym dla tej umowy jest pra-wo wybrane przez strony – ochrony przyznanej konsum entowi bezwzględnie wiążącymi przepisami prawa, któ-re byłoby właściwe w braku wyboru prawa.”;

 

Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 1823

 

  • w art. 1214 w § 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

 

„3) wyrok s ądu polubownego lub ugoda przed nim zawarta pozbawia konsumenta ochrony przyznanej mu bez-względnie wiążącymi przepisami prawa właściwego dla umowy, której stron ą jest konsument, a gdy prawem właściwym dla tej umowy jest prawo wybrane przez strony – ochrony przyznanej konsumentowi bezwzgl ędnie wiążącymi przepisami prawa, które byłoby wła ściwe w braku wyboru prawa.”.

 

Art. 49. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energ etyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z pó źn. zm.3)) wprowadza się następujące zmiany:

 

  • w art. 6c ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

 

„3. Je żeli przedsiębiorstwo energetyczne nie uwzględniło reklamacji, a odbiorca paliw gazowych, energii elek-trycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym, w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia o nieuwzględ-nieniu reklamacji, wystąpił do Koordynatora, o którym mowa w art. 31a, z wn ioskiem o rozwiązanie sporu w tym za-kresie, dostarczania paliw gazowych lub energii nie wstrzymuje się do czasu rozwiązania sporu przez tego Koordyna-tora.

 

  1. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne nie uwzględniło reklamacji prosumenta będącego konsumentem, pro-sument ten może wystąpić, w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia o nieuwzględnieniu reklamacji, do Koordynatora, o którym mowa w art. 31a, z wnioskiem o rozwiązanie sporu w tym zakresie.”;

 

  • w art. 6d ust. 3 otrzymuje brzmienie:

 

„3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje si ę w przypadku, gdy wstrzymanie dostarczania paliw gazowych lub energii nastąpiło z przyczyn, o których mowa w art. 6b ust. 4, a lbo rozwiązania sporu przez Koordynatora, o którym mowa w art. 31a, na niekorzyść odbiorcy.”;

 

  • 6e otrzymuje brzmienie:

 

„Art. 6e. W przypadku wyst ąpienia przez odbiorcę, o którym mowa w art. 6c ust. 1, z wnioskiem o wsz częcie postępowania przed Koordynatorem, o którym mowa w art. 3 1a, albo z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu przez Pre-zesa Urzędu Regulacji Energetyki, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 6b ust. 1, może zainstalo-wać przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy temu odbiorcy. Koszt zainstalowania tego układu ponosi przed-siębiorstwo energetyczne.”;

 

  • w art. 23 w ust. 2 po pkt 21c dodaje się pkt 21d w brzmieniu:

 

„21d) podejmowanie działa ń informacyjnych mających na celu ochronę uzasadnionych interesów odbiorców paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym, w szczególno ści publikowanie na stronie internetowej URE informacji dotyczących powtarzających się lub istotnych problemów prowadz ących do spo-rów mi ędzy przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym, a także o przedsiębiorstwach energetycznych, na które zostały zło żone uzasadnio-ne skargi tych odbiorców dotycz ące tych problemów;”;

 

  • po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:

 

„Rozdział 4a

 

Koordynator do spraw negocjacji

 

Art. 31a. 1. Przy Prezesie URE działa Koordynator do spraw negocjacji, zwany dalej „Koordynatorem”, pr o-wadzący postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów mi ędzy odbiorcami paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym a przedsiębiorstwami energetycznymi oraz między prosumentami będącymi konsumentami a przedsiębiorstwami energetycznymi wynikłych z umów:

 

  • o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, gazowej lub ciepłowniczej, w tym przyłączenia mikroinstalacji;

 

  • o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej lub gazu ziemnego;

 

  • o świadczenie usług przesyłania i dystrybucji ciepła;

 

  • sprzedaży;

 

  • Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 984 i 1238, z 2014 r. poz. 457, 490, 900, 942, 1101 i 1662, z 2015 r. poz. 151, 478, 942, 1618, 1893, 1960 i 2365 oraz z 2016 r. poz. 266, 831, 925, 1052 i 1165.

 

Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 1823

 

  1. Prowadząc postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów, o których mowa w ust. 1, Koor-dynator:

 

  • umożliwia zbliżenie stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub

 

  • przedstawia stronom propozycję rozwiązania sporu.

 

Art. 31b. 1. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale:

 

  • stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823);

 

  • nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodek s postępowania administracyjnego.

 

  1. Koordynator jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwią-zywania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich oraz osob ą prowadzącą to postępowanie w rozumieniu tej ustawy.

 

Art. 31c. 1. Koordynatora powołuje Prezes URE spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurenc yj-nego naboru.

 

  1. Stanowisko Koordynatora może zajmować osoba, która:

 

  • posiada tytuł zawodowy magistra lub równorz ędny;

 

  • korzysta z pełni praw publicznych;

 

  • nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe ani nie orzeczono wobec niej zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szcze-góln ą odpowiedzialnością w organach państwa;

 

  • posiada kompetencje kierownicze;

 

  • posiada co najmniej 5-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

 

  • posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Koordynatora.

 

  1. Informację o naborze na stanowisko Koordynatora ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu po-wszechnie dostępnym w siedzibie URE oraz Biuletynie Informacji Publicznej URE. Ogłoszenie zawiera:

 

  • nazwę i adres urzędu;

 

  • określenie stanowiska;

 

  • wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

 

  • zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

 

  • wskazanie wymaganych dokumentów;

 

  • termin i miejsce składania dokumentów;

 

  • informację o metodach i technikach naboru.

 

  1. Koordynator jest powoływany na czteroletnią kadencję i może być ponownie powołany. Po upływie kadencji Koordynator pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy.

 

  1. Koordynator nie może:

 

1)       być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek  prawa handlowego;

 

  • być zatrudniony w spółkach prawa handlowego lub wykony wać w nich innych zajęć, które mogłyby wywoła ć podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność;

 

  • posiadać w spółkach prawa handlowego wi ęcej niż 10% akcji lub udziałów przedstawiaj ących więcej niż 10% kapitału zakładowego – w ka żdej z tych spółek;

 

  • prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z i nnymi osobami, a także zarządzać ta-ką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności.

 

  1. Zakaz, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, nie dotyczy działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, w formie i zakresie gospodarstwa rodzinnego.

 

  1. Prezes URE odwołuje Koordynatora przed upływem kadencji, na któr ą został powołany, w przypadku:

 

  • rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu swojej funkcji;

 

  • skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

 

  • orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególn ą odpo-wiedzialnością w organach państwa;

 

Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 1823

 

  • choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

 

  • złożenia rezygnacji.

 

  1. Obsługę organizacyjną Koordynatora zapewnia URE.

 

Art. 31d. 1. Postępowanie przed Koordynatorem wszczyna się na wniosek odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosumenta będącego konsumentem.

 

  1. Warunkiem wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem jest podjęcie przez odbiorcę paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosumenta będącego kon-sumentem próby kontaktu z przedsi ębiorstwem energetycznym i bezpośredniego rozwiązania sporu.

 

  1. Wniosek o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem zawiera co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wniosko-dawca może wnosić o umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub przed-stawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

 

  1. Do wniosku o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem dołącza się:

 

  • informację, czy występowano do Prezesa URE z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu w trybie art. 8 ust. 1;

 

  • oświadczenie, że sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami nie jest w toku albo nie została już rozpatrzona przez Koordynatora, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

  • kopię korespondencji odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosumenta będącego konsumentem z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sporu lub oświadczenie odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosumenta będące-go konsumentem o podjęciu próby kontaktu z przedsi ębiorstwem energetycznym i bezpośredniego rozwiązania sporu.

 

  1. W przypadku gdy wniosek o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 4, Koordynator wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem jego pozostawienia bez rozpatrzenia.

 

  1. Koordynator odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:

 

  • przedmiot sporu wykracza poza kategorie sporów o bjęte właściwością Koordynatora;

 

  • odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosument będący konsumentem nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem próby kon-taktu z przedsiębiorstwem energetycznym i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku, z zastrzeżeniem art. 31e ust. 2, albo zo-stała już rozpatrzona przez Koordynatora, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

  • wartość przedmiotu sporu jest wyższa albo niższa od progów finansowych okre ślonych w przepisach wykonaw-czych wydanych na podstawie art. 31f ust. 2.

 

Art. 31e. 1. Jeżeli z informacji, o której mowa w art. 31d ust. 4 p kt 1, wynika, że odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosument będący konsumentem wystąpił do Prezesa URE z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu w trybie art. 8 ust. 1, Koordynator przekazuje Prezesowi URE tę informację.

 

  1. W przypadku wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem Prezes URE zawie-sza z urzędu toczące się przed nim postępowanie prowadzone w trybie art. 8 ust. 1 w sprawie tego sporu.

 

  1. Jeżeli odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosument będący konsumentem wystąpi z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu w trybie art. 8 ust. 1 w trakcie toczącego się po-stępowania przed Koordynatorem, Prezes URE zawiesza z urzędu postępowanie prowadzone w trybie art. 8 ust. 1, po jego wszczęciu.

 

Art. 31f. 1. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia:

 

  • szczegółowy tryb prowadzenia post ępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów, o których mowa w art. 31a ust. 1, w tym termin na wyrażenie przez strony zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania spo-ru lub zastosowanie się do niej,

 

  • sposób wnoszenia wniosków o wszcz ęcie postępowania,

 

  • sposób wymiany informacji mi ędzy stronami postępowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłką pocztową

 

– maj ąc na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.

 

Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 1823

 

  1. Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia, wysokość progów finansowych wartości przedmiotu sporu, których przekroczenie uprawnia do odmowy rozpatrzenia sporu, uwzględniając określenie ich wysokości na poziomie, który nie utrudnia znacz ąco odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym albo prosumentowi będącemu konsumentem dostępu do postępowania.” .

 

Art. 50. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1059) wprowadza się na-stępujące zmiany:

 

  • w art. 3:

 

  1. w ust. 1 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:

 

„3)   prowadzenie post ępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich;

 

  • organizowanie i prowadzenie stałych sądów polubownych;”,

 

  1. dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

 

„3. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, Ins pekcja wykonuje w zakresie niezastrzeżonym odrębnymi przepisami dla innych organów.”;

 

  • w art. 4:

 

  1. pkt 2 otrzymuje brzmienie:

 

„2) przedsi ębiorców wytwarzaj ących energię elektryczną lub ciepło, lub prowadzących hurtowy lub detaliczny handel energią elektryczną, paliwami gazowymi lub ciepłem, lub wykonujących działalność w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej lub gazu ziemnego lub przesyłania i dystrybucji ciepła;”,

 

  1. pkt 10 otrzymuje brzmienie:

 

„10)  usług w zakresie edukacji świadczonych przez podmioty publiczne;”;

 

  • w art. 5:

 

  1. w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

 

„Zadania Inspekcji okre ślone w art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1, z wyłączeniem art. 3 ust. 1 pkt 3 i 4, wykonują:”,

 

  1. po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

 

„1a. Zadania Inspekcji okre ślone w art. 3 ust. 1 pkt 3 i 4 wykonują właściwi miejscowo wojewódzcy inspektorzy.”;

 

  • w art. 10 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

 

„1a. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje si ę do zadań Inspekcji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 i  4.”;

 

  • w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

 

„3. Rzeczoznawcy, o których mowa w ust. 2, s ą powołani do wydawania opinii o jakości produktów lub usług na zlecenie konsumenta, przedsiębiorcy, stałego sądu polubownego, wojewódzkiego inspektora, powiatowe go (miejskie-go) rzecznika konsumentów albo organizacji społeczn ej, do której zada ń statutowych należy ochrona konsumentów.”;

 

  • rozdziały 8 i 9 otrzymują brzmienie:

 

„Rozdział 8

 

Pozasądowe rozwiązywanie sporów konsumenckich

 

Art. 36. 1. Jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, wojewódzki i nspektor podejmuje działania mające na ce-lu pozasądowe rozwiązanie sporu cywilnoprawnego między konsumentem a przedsiębiorcą przez:

 

  • umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub

 

  • przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

 

  1. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823).

 

  1. Inspekcja jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązy-wania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy, o k tórej mowa w ust. 2.

 

  1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich wszczyna si ę na wniosek konsumenta lub przedsiębiorcy, złożony do wojewódzkiego inspektora wła ściwego ze względu na miejsce wykony-wania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.

 

Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 1823

 

  1. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich zawie-ra co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu roz-wiązania sporu przez jego strony lub przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

 

  1. Do wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich do-łącza się:

 

  • opis okoliczności sprawy;

 

  • informacje na temat dotychczasowego przebiegu sporu;

 

  • kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzaj ących informacje zawarte we wniosku.

 

  1. Inspekcja odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy jego przedmiot wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością Inspekcji.

 

  1. Inspekcja może odmówi ć rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:

 

  • wnioskodawca nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego roz-wiązywania sporów konsumenckich próby kontaktu z drug ą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • spór jest błahy lub wniosek o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich spowoduje uciążliwości dla drugiej strony;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Inspekcję, stały sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

  • wartość przedmiotu sporu jest wyższa albo niższa od progów finansowych okre ślonych w przepisach wykonaw-czych wydanych na podstawie ust. 12;

 

  • wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie postępowania po upływie roku od dnia, w którym podj ął prób ę kon-taktu z drugą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania Inspekcji.

 

  1. Wojewódzki inspektor pisemnie upowa żnia pracownika Inspekcji do prowadzenia postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich. Upowa żniony pracownik Inspekcji jest osobą prowadzącą po-stępowanie w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich. Upoważnienie udzielane jest na czas określony.

 

  1. Wojewódzki inspektor cofa pracownikowi Inspekcj i upoważnienie przed upływem okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku:

 

  • rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji;

 

  • skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

 

  • choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

 

  • złożenia rezygnacji.

 

  1. Prezes Rady Ministrów okre śli, w drodze rozporządzenia, regulamin organizacji i działania Inspekcji w zakresie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, w szczególno ści:

 

  • tryb działania wojewódzkich inspektorów realizuj ących zadania w zakresie pozasądowego rozwiązywania spo-rów konsumenckich,

 

  • szczegółow ą treść wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich i niezbędne dokumenty, które nale ży dołączyć do wniosku,

 

  • sposób wnoszenia wniosków o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich,

 

  • sposób wymiany informacji mi ędzy stronami postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłk ą pocztową,

 

  • treść upoważnienia do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich, szczegółowe kwalifikacje pracowników Insp ekcji, którym mo że być udzielone upoważnienie, oraz minimalny czas, na jaki jest udzielane upoważnienie,

 

  • termin na wyrażenie przez strony zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastosowanie się do niej

 

– maj ąc na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.

 

Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 1823

 

  1. Prezes Rady Ministrów mo że określić, w drodze rozporządzenia, wysokość progów finansowych warto ści przedmiotu sporu, których przekroczenie uprawnia do odmowy rozpatrzenia sporu, uwzględniając określenie ich wy-sokości na poziomie, który nie utrudnia znacz ąco konsumentowi dostępu do postępowania.

 

Rozdział 9

 

Stałe sądy polubowne

 

Art. 37. 1. Stałe sądy polubowne przy wojewódzkich inspektorach, zwane dalej „s ądami”, tworzone s ą na pod-stawie umów o zorganizowanie takich s ądów, zawartych przez wojewódzkich inspektorów z org anizacjami pozarzą-dowymi reprezentującymi interesy konsumentów lub interesy przedsi ębiorców oraz innymi zainteresowanymi jed-nostkami organizacyjnymi.

 

  1. Umowy, o których mowa w ust. 1, okre ślają w szczególno ści zasady pokrywania kosztów wynagrodzenia arbitrów oraz zwrotu kosztów poniesionych w zwi ązku z wykonywaniem czynności arbitra.

 

  1. Sądy rozpatrują spory o prawa majątkowe wynikłe z umów zawartych mi ędzy konsumentami a przedsiębior-cami – zgodnie z przepisami wykonawczymi wydanymi n a podstawie ust. 7 i 8.

 

  1. Sąd może odmówi ć rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:

 

1)       wnioskodawca nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania próby kontaktu z drug ą stroną

 

i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • spór jest błahy lub wniosek o wszcz ęcie postępowania spowoduje uciążliwości dla drugiej strony;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Inspekcję, sąd, inny właściwy podmiot albo sąd powszechny;

 

  • wartość przedmiotu sporu jest wyższa albo niższa od progów finansowych okre ślonych w przepisach wykonaw-czych wydanych na podstawie ust. 8;

 

  • wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie postępowania po upływie roku od dnia, w którym podj ął prób ę kon-taktu z drugą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania s ądu. 5. Z postępowania przed sądem sporządza się protokół.

 

  1. W postępowaniu przed sądami w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks post ępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822 i 1823).

 

  1. Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów okre śli, w drodze rozporządzenia, regulamin organizacji i działania sądów, zawieraj ący w szczególno ści:

 

  • wewnętrzną organizację sądów,

 

  • tryb funkcjonowania sądów, w tym okre ślenie właściwości miejscowej,

 

  • czynności jurysdykcyjne i administracyjne sądów i ich organów

 

– maj ąc na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.

 

  1. Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów mo że określić, w drodze rozporządzenia, wysokość progów finansowych warto ści przedmiotu sporu, których przekroczenie uprawnia sąd do odmowy rozpatrzenia sporu, uwzględniając określenie ich wysokości na poziomie, który nie utrudnia znacząco konsumentowi dostępu do postępowania.”.

 

Art. 51. W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1727) wprowadza się na-stępujące zmiany:

 

  • w art. 14a:

 

  1. 5 otrzymuje brzmienie:

 

„5. Prezes UTK rozpatruje skargi pasa żerów w sprawie naruszenia przepisów rozporz ądzenia nr 1371/2007/WE oraz w sprawie niewykonania lub nienależytego wykonania przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, sprzedawcę biletów lub operatora turystycznego obowiązków wynikaj ących z umowy przewozu w transporcie kolejowym. Do skargi pa-sażer powinien dołączyć następujące dokumenty:

 

  • kopię skargi lub reklamacji skierowanej do przewoźnika kolejowego, zarządcy infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, sprzedawcy biletów lub operatora tury stycznego;

 

Dziennik Ustaw – 17 – Poz. 1823

 

  • odpowiedź podmiotu, o którym mowa w pkt 1, na skarg ę lub reklamację, jeżeli została udzielona;

 

  • bilet na daną trasę, a w przypadku biletu elektronicznego – dane umo żliwiające identyfikację warunków zawartej umowy przewozu, w szczególno ści numer biletu, datę i godziny przewozu oraz rodzaj pociągu, lub potwierdzenie rezerwacji;

 

  • inne istotne dokumenty potwierdzające naruszenie prawa pasażera w ruchu kolejowym.”,

 

  1. po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

 

„5a. Do skargi pasa żer może dołączyć wniosek o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem, o którym mowa w art. 16a, w zakresie i trybie określonych w rozdziale 3a. W takim przypadku Prezes UTK przekazuje Rzecznikowi, o którym mowa w art. 16a, dokumentacj ę sprawy w zakresie niezbędnym do rozpoznania wniosku.”,

 

  1. w ust. 6 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

 

„1) brak naruszenia prawa przez przewo źnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, sprzedawcę biletów lub operatora turystycznego albo

 

  • naruszenie prawa przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, sprzedawcę biletów lub operatora turystycznego, okre ślając zakres niepra-widłowości oraz termin ich usunięcia.”;

 

  • po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:

 

„Rozdział 3a

 

Rzecznik Praw Pasażera Kolei oraz pozasądowe rozwiązywanie sporów konsumenckich

 

Art. 16a. Przy Prezesie UTK działa Rzecznik Praw Pasażera Kolei, zwany dalej „Rzecznikiem”, prowadz ący postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów w sprawach dotycz ących zobowiązań umownych, w tym sprzedawcy biletów lub operatora turystyczneg o, wobec pasażera, wynikających z umów przewozu osób, rze-czy lub zwierząt w transporcie kolejowym oraz w sprawach dotyczących usług świadczonych na rzecz pasażerów przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem, zwanych dalej „sporami pasa żerskimi”.

 

Art. 16b. 1. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 wrześ-nia 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823), z tym że spór mo że być pro-wadzony między przedsiębiorcami.

 

  1. Prowadząc postępowanie, Rzecznik przedstawia stronom propozycję rozwiązania sporu pasażerskiego.

 

  1. Strony w terminie 7 dni od dnia przedstawienia propozycji rozwiązania sporu pasażerskiego obowiązane są do podjęcia decyzji co do wyrażenia zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastosowanie się do niej.

 

Art. 16c. Rzecznik jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego roz-wiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich.

 

Art. 16d. 1. Rzecznika powołuje Prezes UTK na pięcioletnią kadencję spośród osób, które:

 

  • korzystają z pełni praw publicznych;

 

  • nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe ani nie orzeczono wobec nich zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szcze-góln ą odpowiedzialnością w organach państwa;

 

  • posiadają tytuł zawodowy magistra lub równorz ędny;

 

  • znają co najmniej jeden język obcy spośród j ęzyków roboczych Unii Europejskiej;

 

  • cieszą się nieposzlakowaną opinią;

 

  • nie są członkami partii politycznych.

 

  1. Obsługę organizacyjną Rzecznika zapewnia Urząd Transportu Kolejowego.

 

Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 1823

 

  1. Rzecznik nie może:

 

  • być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych podmio tów, o których mowa w art. 16a;

 

  • być zatrudniony lub wykonywać innych zajęć w podmiotach, o których mowa w art. 16a, które mog łyby wywo-ływać podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność;

 

  • posiadać w podmiotach, o których mowa w art. 16a, wi ęcej niż 10% akcji lub udziałów przedstawiaj ących wię-cej niż 10% kapitału zakładowego – w ka żdym z tych podmiotów.

 

  1. Prezes UTK odwołuje Rzecznika przed upływem kadencji, na któr ą został powołany, w przypadku:

 

  • rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu swojej funkcji;

 

  • choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

 

  • utraty kwalifikacji albo niespełniania warunków, o których mowa w ust. 1 i 3;

 

  • złożenia rezygnacji.

 

  1. Po upływie kadencji Rzecznik pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy.

 

Art. 16e. 1. Postępowanie przed Rzecznikiem wszczyna się na wniosek pasażera.

 

  1. Warunkiem wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem jest podjęcie przez pasa-żera próby kontaktu z przewo źnikiem kolejowym, zarządcą infrastruktury kolejowej, właścicielem dworca bądź za-rządzającym dworcem, sprzedawcą biletów lub operatorem turystycznym i bezpo średniego rozwiązania sporu pasa-żerskiego, w tym na drodze postępowania reklamacyjnego.

 

  1. Wniosek o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem zawiera co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wniosko-dawca może wnosić o przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

 

  1. Do wniosku o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem dołącza się opis okoliczności sprawy, informacje na temat dotychczasowego przebiegu sporu pasażerskiego oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku.

 

  1. Postępowanie przed Rzecznikiem jest dla pasażera wolne od opłat.

 

  1. Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu pasażerskiego w przypadku, gdy:

 

  • przedmiot sporu pasażerskiego wykracza poza kategorie sporów obj ęte właściwością Rzecznika;

 

2)       wnioskodawca nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania próby kontaktu z drug ą stroną

 

i bezpośredniego rozwiązania sporu pasażerskiego;

 

  • spór pasa żerski jest błahy lub wniosek o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem spowoduje uciążliwości dla drugiej strony;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Rzecznika, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

5)       wartość przedmiotu sporu pasażerskiego jest wyższa albo niższa od progów finansowych okre ślonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 16g;

 

  • wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie postępowania po upływie roku od dnia, w którym podj ął prób ę kon-taktu z drugą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu pasażerskiego;

 

  • rozpatrzenie sporu pasażerskiego spowodowałoby poważne zakłócenie działania Rzecznika.

 

Art. 16f. 1. Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy zespołu.

 

  1. Rzecznik pisemnie upoważnia członka zespołu, o którym mowa w ust. 1, do pro wadzenia postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów pasa żerskich. Upoważniony członek zespołu jest osobą prowadzącą postępowanie w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenc-kich. Upoważnienie udzielane jest na czas określony.

 

  1. Rzecznik cofa upoważnienie członkowi zespołu, o którym mowa w ust. 1, p rzed upływem okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku:

 

  • rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji;

 

  • skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

 

  • choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

 

  • złożenia rezygnacji.

 

Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 1823

 

Art. 16g. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

 

  • organizację instytucji Rzecznika,

 

2) sposób  i formy  prowadzenia  post ępowania  w sprawie  pozasądowego  rozwiązywania  sporów  pasa żerskich,
w tym sposób wnoszenia wniosków o wszcz  ęcie postępowania oraz wymiany informacji między stronami po-
stępowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłk ą pocztową,

 

  • szczegółow ą treść wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów pasa-żerskich i niezbędne dokumenty, które nale ży dołączyć do wniosku,

 

  • wysokość progów finansowych warto ści przedmiotu sporu, których przekroczenie uprawnia Rzecznika do od-mowy rozpatrzenia sporu pasażerskiego,

 

  • szczegółowe kwalifikacje osób prowadz ących postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich oraz minimalny czas, na jaki jest udzielane upoważnienie

 

– maj ąc na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.”.

 

Art. 52. W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomu nikacyjne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1489 i 1579) wprowa-dza się następujące zmiany:

 

  • w art. 56 w ust. 3 pkt 17 otrzymuje brzmienie:

 

„17) informacj ę o postępowaniach w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich i post ępowa-niach przed stałymi polubownymi sądami konsumenckimi przy Prezesie UKE;”;

 

  • 109 otrzymuje brzmienie:

 

„Art. 109. 1. Spór cywilnoprawny mi ędzy konsumentem a dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunika-cyjnych może być zakończony polubownie w drodze postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich prowadzi Prezes UKE, k tóry w tym zakresie jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów kon-sumenckich (Dz. U. poz. 1823).

 

  1. W zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwią-zywaniu sporów konsumenckich.

 

  1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich prowadzi si ę na wniosek konsumenta albo z urzędu, jeżeli wymaga tego ochrona interesu konsumenta.

 

  1. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich zawiera co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu spo-rów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

 

  1. Do wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich do-łącza się uzasadnienie żądania strony oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzaj ących in-formacje zawarte we wniosku.

 

  1. Prezes UKE odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy jego przedmiot wykracza poza kategorie sporó w objęte właściwością Prezesa UKE.

 

  1. Prezes UKE może odmówi ć rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:

 

  • wnioskodawca nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego roz-wiązywania sporów konsumenckich próby kontaktu z dosta wcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyj-nych i bezpośredniego rozwiązania sporu, w tym nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego;

 

  • spór jest błahy lub wniosek o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich spowoduje uciążliwości dla dostawcy publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Pre-zesa UKE, sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

  • wartość przedmiotu sporu jest niższa od progu finansowego określonego w przepisach wykonawczych wyda-nych na podstawie ust. 12;

 

  • wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich po upływie roku od dnia, w którym podj ął prób ę kontaktu z dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania Prezesa UKE.

 

Dziennik Ustaw – 20 – Poz. 1823

 

  1. W toku postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich Prezes UKE zapo-znaje dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych z roszczeniem konsumenta, przedstawia stronom sporu przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie oraz propozycję rozwiązania sporu.

 

  1. Prezes UKE pisemnie upoważnia pracownika Urzędu Komunikacji Elektronicznej do prowadzenia postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich. Upowa żniony pracownik Urzędu Komuni-kacji Elektronicznej jest osobą prowadzącą postępowanie w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o poza-sądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich. Upowa żnienie udzielane jest na czas określony.

 

  1. Prezes UKE cofa pracownikowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej upoważnienie przed upływem okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku:

 

  • rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji;

 

  • skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

 

  • choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

 

  • złożenia rezygnacji.

 

  1. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:

 

  • tryb prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich,

 

  • wysokość progu finansowego wartości przedmiotu sporu, którego nieosi ągnięcie skutkować może odmową roz-patrzenia sporu,

 

  • sposób wnoszenia wniosków o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich,

 

  • sposób wymiany informacji mi ędzy stronami postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłk ą pocztową,

 

  • szczegółowe kwalifikacje osób prowadz ących postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich oraz minimalny czas, na jaki jest udzielane upoważnienie,

 

  • termin na wyrażenie przez strony zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub na zastosowanie się do niej

 

– maj ąc na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.”.

 

Art. 53. W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 174, 615, 888 i 996) w art. 18:

 

  • po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

 

„1a. W ramach s ądu polubownego działa centrum arbitrażu i centrum mediacji.”;

 

  • 2 otrzymuje brzmienie:

 

„2. W post ępowaniu przed sądem polubownym w sprawach rozpatrywanych w centrum arbitrażu i centrum me-diacji stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kode ks postępowania cywilnego.”;

 

  • po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

 

„2a. S ąd polubowny może prowadzić równie ż postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązy-waniu sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823) oraz regulaminie sądu polubownego. Sąd polubowny jest podmio-tem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu tej ustawy.”.

 

Art. 54. W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1 618 i 1634) wprowadza się następujące zmiany:

 

  • w art. 31 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

 

„7a) wykonywanie zada ń określonych w ustawie z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823);”;

 

  • po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu:

 

„Art. 32a. 1. Przy Prezesie Urz ędu działa punkt kontaktowy do spraw pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich oraz internetowego systemu rozwiązywania sporów konsumenckich, zwany dalej „punktem kontak-towym”.

 

Dziennik Ustaw – 21 – Poz. 1823

 

  1. Do zadań punktu kontaktowego należy:

 

  • udzielanie pomocy konsumentom w sprawach dotyczących pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenc-kich, w szczególno ści w sprawach sporów wynikaj ących z transgranicznych umów zawieranych z konsumen ta-mi;

 

  • realizowanie zadań określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia

 

  • maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporz ą-dzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (rozporządzenie w sprawie ODR w sporach konsumenc-kich) (Dz. Urz. UE L 165 z 18.06.2013, str. 1);

 

  • zapewnienie łącza internetowego do platformy ODR, o której mowa w rozporządzeniu wymienionym w pkt 2.

 

  1. Tryb pracy punktu kontaktowego określa regulamin ustalony przez Prezesa Urzędu.”.

 

Art. 55. W ustawie z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 3) w art. 5 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

 

„3) obowi ązków przedsi ębiorcy związanych z produktem, w tym usług serwisowych i procedury reklamacyjnej, do-stawy, niezbędnych usług, części, wymiany lub naprawy;”.

 

Art. 56. W ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocz towe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113 i 1250) wprowadza się następujące zmiany:

 

  • w art. 21 w ust. 2 w pkt 12 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 w brzmieniu:

 

„13)  zakres i formy prowadzenia post ępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.”;

 

  • 94 i art. 95 otrzymują brzmienie:

 

„Art. 94. Prawo dochodzenia roszcze ń określonych w ustawie w zakresie niewykonania lub nienależytego wy-konania usługi powszechnej w postępowaniu sądowym, postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania spo-rów konsumenckich lub post ępowaniu przed stałym polubownym sądem konsumenckim przysługuje nadawcy albo adresatowi po wyczerpaniu drogi postępowania reklamacyjnego.

 

Art. 95. 1. Spór cywilnoprawny mi ędzy nadawcą albo adresatem a operatorem pocztowym może być zakończo-ny ugodą w drodze postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

 

  1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich prowadzi Prezes UKE, k tóry w tym zakresie jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów kon-sumenckich (Dz. U. poz. 1823).

 

  1. W zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwią-zywaniu sporów konsumenckich, z tym że spór mo że być prowadzony także wtedy, gdy nadawca albo adresat nie jest konsumentem.

 

  1. Postępowanie w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich prowadzi si ę na wniosek ad-resata albo nadawcy albo z urzędu, jeżeli wymaga tego ochrona interesu konsumenta.

 

  1. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich zawie-ra co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

 

  1. Do wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich do-łącza się uzasadnienie żądania strony oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzaj ących in-formacje zawarte we wniosku.

 

  1. Prezes UKE odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy jego przedmiot wykracza poza kategorie sporó w objęte właściwością Prezesa UKE.

 

  1. Prezes UKE może odmówi ć rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:

 

  • wnioskodawca nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego roz-wiązywania sporów konsumenckich próby kontaktu z opera torem pocztowym i bezpośredniego rozwiązania sporu;

 

  • spór jest błahy lub wniosek o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsu-menckich spowoduje uciążliwości dla operatora pocztowego;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Pre-zesa UKE, sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

Dziennik Ustaw – 22 – Poz. 1823

 

  • wartość przedmiotu sporu jest niższa od progu finansowego określonego w przepisach wykonawczych wyda-nych na podstawie ust. 12;

 

  • wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich po upływie roku od dnia, w którym podj ął prób ę kontaktu z operatorem pocztowym i bezpośred-niego rozwiązania sporu;

 

  • rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania Prezesa UKE;

 

  • wnioskodawca nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi powszechnej.

 

  1. W toku postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich Prezes UKE zapo-znaje operatora pocztowego z roszczeniem adresata albo nadawcy, przedstawia stronom sporu przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie oraz propozycję rozwiązania sporu.

 

  1. Prezes UKE pisemnie upoważnia pracownika Urzędu Komunikacji Elektronicznej do prowadzenia postę-powań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich. Upowa żniony pracownik Urzędu Komuni-kacji Elektronicznej jest osobą prowadzącą postępowanie w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o poza-sądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich. Upowa żnienie udzielane jest na czas określony.

 

  1. Prezes UKE cofa pracownikowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej upoważnienie przed upływem okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku:

 

  • rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji;

 

  • skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

 

  • choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

 

  • złożenia rezygnacji.

 

  1. Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia:

 

  • tryb prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich,

 

  • wysokość progu finansowego wartości przedmiotu sporu, którego nieosi ągnięcie skutkować może odmową roz-patrzenia sporu,

 

  • sposób wnoszenia wniosków o wszcz ęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów kon-sumenckich,

 

  • sposób wymiany informacji mi ędzy stronami postępowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub przesyłką pocztową,

 

  • szczegółowe kwalifikacje osób prowadz ących postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich oraz minimalny czas, na jaki jest udzielane upoważnienie,

 

  • termin na wyrażenie przez strony zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub na zastosowanie się do niej

 

– maj ąc na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.”.

 

Art. 57. W ustawie z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915) w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

 

„1. W miejscu sprzeda ży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudz ący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen.”.

 

Art. 58. W ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. poz. 827, z 2015 r. poz. 1854 oraz z 2016 r. poz. 615) wprowadza się następujące zmiany:

 

  • w art. 3 w ust. 1:

 

  1. pkt 1 otrzymuje brzmienie:

 

„1) dotycz ących usług socjalnych, mieszkań socjalnych, opieki nad dziećmi, wsparcia dla rodzin i osób znajdu-jących się stale lub czasowo w potrzebie, w tym opieki długoterminowej, z wyjątkiem art. 7a;”,

 

  1. pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:

 

„3) zawieranych z przedsi ębiorcą dokonującym częstych i regularnych objazdów, podczas których przed siębiorca dostarcza środki spożywcze, napoje i inne artykuły, przeznaczone do bieżącego spożycia w gospodarstwach domowych, do miejsca zamieszkania, pobytu lub pracy konsumenta, z wyjątkiem art. 7a;

 

  • dotyczących przewozu osób, z wyj ątkiem art. 7a, art. 10 i art. 17;”,

 

Dziennik Ustaw – 23 – Poz. 1823

 

  1. pkt 10 otrzymuje brzmienie:

 

„10) zawieranych poza lokalem przedsi ębiorstwa, jeżeli konsument jest zobowiązany do zapłaty kwoty nieprze-kraczającej pięćdziesięciu złotych, z wyjątkiem art. 7a.”;

 

  • po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:

 

„Art. 7a. 1. Je żeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, przedsiębiorca jest obowiązany udzielić odpowiedzi na reklamację konsumenta w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.

 

  1. Jeżeli przedsiębiorca nie udzielił odpowiedzi na reklamację w terminie, o którym mowa w ust. 1, uwa ża się, że uznał reklamację.

 

  1. Odpowiedź na reklamację przedsiębiorca przekazuje konsumentowi na papierze lub innym trwałym nośniku.”.

 

Art. 59. W ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 892) wprowadza się następujące zmiany:

 

  • w art. 24 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

 

„4) wskaza ć wnioskodawcy możliwość przeprowadzenia pozasądowego postępowania w sprawie rozwiązywania sporów mi ędzy klientem a podmiotem rynku finansowego, o który m mowa w art. 35;”;

 

  • po art. 35 dodaje się art. 35a i art. 35b w brzmieniu:

 

„Art. 35a. 1. W sprawach nieuregulowanych w niniejs zym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz. U. poz. 1823), z tym że spór mo że być prowadzony między przedsiębiorcami.

 

  1. Rzecznik jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązy-wania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy z dn ia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiazywaniu spo-rów konsumenckich.

 

Art. 35b. 1. Postępowanie prowadzi osoba upoważniona przez Rzecznika. Upoważnienie udzielane jest na czas określony.

 

  1. Do prowadzenia postępowania może być upoważniona osoba wyró żniająca się wiedzą w zakresie funkcjo-nowania rynku finansowego i regulacji prawnych tworzących jego otoczenie oraz posiadająca co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w tym obszarze.

 

  1. Osoba upoważniona prowadzi postępowanie w sposób niezale żny i bezstronny.

 

  1. Rzecznik cofa upoważnienie przed upływem okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku:

 

  • rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji;

 

  • skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

 

  • choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań.”;

 

  • 36 otrzymuje brzmienie:

 

„Art. 36. 1. Post ępowanie wszczyna się na wniosek klienta podmiotu rynku finansowego.

 

  1. Wniosek o wszczęcie postępowania zawiera co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o:

 

  • umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub

 

  • przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu.

 

  1. Do wniosku o wszczęcie postępowania dołącza się opis okoliczności sprawy, informacje na temat dotychcza-sowego przebiegu sporu oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzaj ących informacje za-warte we wniosku.

 

  1. Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy:

 

  • jego przedmiot wykracza poza kategorie sporów ob jęte właściwością Rzecznika;

 

  • klient nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2 ;

 

  • wniosek o wszczęcie postępowania spowoduje uciążliwości dla podmiotu rynku finansowego;

 

  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Rzecznika w postępowaniu, sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd;

 

  • rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania Rzecznika;

 

  • klient nie uiścił opłaty, o której mowa w art. 38 ust. 1, i nie z ostał z niej zwolniony.”;

 

Dziennik Ustaw – 24 – Poz. 1823

 

  • 39 otrzymuje brzmienie:

 

„Art. 39. W toku post ępowania Rzecznik zapoznaje podmiot rynku finansowego z roszczeniem klienta, przed-stawia stronom postępowania przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie oraz podejmuje działania mające na ce-lu umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub przedstawia stronom pro-pozycję rozwiązania sporu.”;

 

  • po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu:

 

„Art. 39a. Strony oraz inne osoby bior ące udział w postępowaniu są obowiązane zachować w tajemnicy wszel-kie informacje uzyskane w jego trakcie.”;

 

  • w art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

 

„1. Z przebiegu post ępowania sporządza się protokół, w którym nale ży zawrzeć informacje dotyczące miejsca i czasu jego przeprowadzenia, imię, nazwisko (nazwę) i adresy stron, przedmiot sporu oraz informację o sposobie za-kończenia sporu. Odpis protokołu doręcza się stronom w ciągu 7 dni od dnia jego sporządzenia.”;

 

  • 43 otrzymuje brzmienie:

 

„Art. 43. Minister wła ściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia:

 

  • sposób i formy prowadzenia post ępowania, w tym sposób wnoszenia wniosków o wszcz ęcie postępowania oraz wymiany informacji między stronami postępowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub prze-syłką pocztową,

 

  • szczegółow ą treść wniosku o wszczęcie postępowania i niezbędne dokumenty, które nale ży dołączyć do wnios-ku,

 

  • szczegółowe kwalifikacje osób prowadz ących postępowania oraz minimalny okres, na jaki upoważnienie jest udzielane,

 

  • termin na wyrażenie przez strony zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastosowanie się do niej

 

– maj ąc na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.”.

 

Rozdział 8

 

Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe

 

Art. 60. Przepis art. 32 stosuje się do sporów b ędących następstwem reklamacji składanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

 

Art. 61. Do zapisów na s ąd polubowny, obejmujących spory wynikające z umów, których stron ą jest konsument, spo-rządzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 48 w brzmieniu dotychczasowym.

 

Art. 62. Do spraw rozstrzyganych przez sądy polubowne wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy oraz do uchylania i odmowy uznania wyroku sądu polubownego wydanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 48 w brzmieniu dotychczasowym.

 

Art. 63. Do rozpatrywania wniosków o rozwi ązanie sporu złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do stałego polubownego sądu konsumenckiego przy wojewódzkim inspektorze insp ekcji handlowej przez konsumenta, w tym odbiorcę paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym oraz prosumenta będącego konsumentem, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 50 w brzmieniu dotychczasowym.

 

Art. 64. Do wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowań:

 

  • mediacyjnych, o których mowa w art. 36 ustawy zm ienianej w art. 50,

 

  • w sprawach skarg, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 51,

 

  • mediacyjnych, o których mowa w art. 109 ustawy z mienianej w art. 52,

 

  • mediacyjnych, o których mowa w art. 95 ustawy zm ienianej w art. 56,

 

  • w sprawie rozwiązywania sporów, o których mowa w art. 35 ustawy zmi enianej w art. 59

 

– w brzmieniu dotychczasowym, stosuje si ę przepisy dotychczasowe.

 

Dziennik Ustaw – 25 – Poz. 1823

 

Art. 65. Przepis art. 7a ustawy zmienianej w art. 58 stosuje się do reklamacji składanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

 

Art. 66. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 37 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 50 za-chowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie a rt. 37 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 50, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

 

Art. 67. Tworzy się Rejestr.

 

Art. 68. 1. W terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

 

  • Koordynator do spraw negocjacji przy Prezesie Urzędu Regulacji Energetyki,

 

  • Inspekcja Handlowa,

 

  • Rzecznik Praw Pasażera Kolei przy Prezesie Urzędu Transportu Kolejowego,

 

  • Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

 

  • sąd polubowny przy Komisji Nadzoru Finansowego,

 

  • Rzecznik Finansowy

 

– przekazuj ą Prezesowi Urzędu dane objęte Rejestrem.

 

  1. Prezes Urzędu dokonuje wpisu do Rejestru podmiotów wymienionyc h w ust. 1, z urzędu, niezwłocznie po otrzy-maniu danych.

 

  1. Brak wpisu do Rejestru nie stanowi przeszkody do wszczęcia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywa-nia sporów konsumenckich.

 

Art. 69. Pierwsze sprawozdanie, o którym mowa w art. 45, Pr ezes Urzędu sporządza za okres od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2017 r. oraz publikuje je i przekazuje Komisji Europejskiej do dnia 9 lipca 2018 r.

 

Art. 70. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza informację o pierwszym naborze na stanowisko Koordynatora do spraw negocjacji przy Prezesie Urzędu Regulacji Energetyki zgodnie z art. 31c ustawy zmienianej w art. 49, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

 

Art. 71. 1. Maksymalny limit wydatków bud żetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań w zakresie pozasą-dowego rozwiązywania sporów konsumenckich Koordynatora do spraw negocjacji przy Prezesie Urzędu Regulacji Energe-tyki wynosi:

 

  • w 2017 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2018 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2019 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2020 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2021 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2022 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2023 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2024 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2025 r. – 445 760 zł;

 

  • w 2026 r. – 445 760 zł.

 

  1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 8.

 

  1. Maksymalny limit wydatków bud żetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań organów Inspekcji Handlo-wej w zakresie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich wynosi:

 

  • w 2017 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2018 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2019 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2020 r. – 2 785 320,33 zł;

 

Dziennik Ustaw – 26 – Poz. 1823

 

  • w 2021 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2022 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2023 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2024 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2025 r. – 2 785 320,33 zł;

 

  • w 2026 r. – 2 785 320,33 zł.

 

  1. Wojewoda monitoruje wykorzystanie limitu wydatkó w, o którym mowa w ust. 3. Wojewódzki inspektor ins pekcji handlowej wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 8.

 

  1. Maksymalny limit wydatków bud żetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań w zakresie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich Rzecznika Praw Pasa żera Kolei przy Prezesie Urzędu Transportu Kolejowego wynosi:

 

  • w 2017 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2018 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2019 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2020 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2021 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2022 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2023 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2024 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2025 r. – 364 000 zł;

 

  • w 2026 r. – 364 000 zł.

 

  1. Prezes Urzędu Transportu Kolejowego monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 5, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 8.

 

  1. Maksymalny limit wydatków bud żetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa Urzędu wynosi:

 

  • w 2017 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2018 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2019 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2020 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2021 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2022 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2023 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2024 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2025 r. – 189 000 zł;

 

  • w 2026 r. – 189 000 zł.

 

  1. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy limitu wydatków określonych w ust. 1, 3 i 5 stosuje się mechanizm korygujący polegający na wprowadzeniu progu finansowego wartości przedmiotu sporu, poniżej lub powyżej którego spór nie b ędzie rozpatrywany.

 

Art. 72. Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

 

  • 55 i art. 57, które wchodz ą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

 

  • 70, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Od 10 stycznia 2017 pozasądowe rozwiązywanie sporów konsumenckich
5 (100%) 1 vote

najlepszy prawnik